| Concertgebouw Brugge presenteert uniek seizoensfestival ‘Lieveling,’ |
| Met Fleur Pierets, eeuwenoude liefde & aangrijpende klavierconcerten |
| Iedereen verdient liefde, en iedereen heeft liefde te geef. Dat benadrukt Concertgebouw Brugge met zijn ‘Lieveling,-festival’ – bewust een aanhef die voor iédereen kan gelden. Het driedaagse festival – het eerste themafestival binnen de seizoensthematiek van liefde en relaties – leest als een liefdesbrief aan de liefde. Waar de Perzische dichter Rumi inspiratie vond bij zijn muze Shams, brengt Alexandre Tharaud hulde aan onder meer Édith Piaf. Zubin Kanga ontroert met een pakkende performance over liefde in tijden van aids, terwijl seizoensdenker Fleur Pierets een liefdesbrief schrijft aan een vergeten Brugse vrouw. Het Sollazzo Ensemble van Anna Danilevskaia ontgint de liefde bij de bron: jezelf. |
|
|
|
| Eeuwenoude liefde |
| Rumi Passion & Sollazzo Ensemble |
| Het festival opent met Rumi Passion – waarvan de mysticus en een van de grootste dichters uit de Perzische literatuur Rumi het kloppende hart is. Rumi’s ideeën en poëzie mogen dan al bijna acht eeuwen oud zijn, ze vormen van oost tot west een leidraad voor het leven. Osama Abdulrasol, Farnoosh Khodadadeh & Filip Standaert verdiepten zich in het leven van Rumi en creëerden een voorstelling met een uniek decor, dans, poëzie en muziek die samen wervelen als een derwisj. Concertgebouw-Maker Anna Danilevskaia en haar Sollazzo Ensemble plaveien de weg naar zelfliefde met een familievoorstelling vol middeleeuwse muziek voor jonge oren vanaf 6 jaar, met schaduwspel en humor, en met meisjes die later als ze groot zijn ridder willen worden, of vader. |
|
|
|
| Hartverwarmende & hartverscheurende piano |
| Alexandre Tharaud & Zubin Kanga |
Meester van het klavier Alexandre Tharaud presenteert een recital met de Franse slag: eigenzinnig en charmant, en met een obligatoire scheut improvisatie. Zo staan niet enkel een Turkse Mozart en een pittige Rameau op het programma, maar ook een gulle selectie aan Franse chansonniers (in elke zin van het woord), van Erik Satie en Francis Poulenc tot Jacques Brel en Édith Piaf. Tharaud brengt daarmee werk van zijn gloednieuwe album Pianosong dat op 17 oktober verschijnt.
Het klavier dat Zubin Kanga beroert voor Answer Machine Tape, 1987 is dat van een ‘cyborg’ piano die via sensoren dubbelt als typmachine. Kanga werkte samen met de Britse componist Philip Venables om ogenschijnlijk banale boodschappen op een antwoordapparaat te vertalen naar muziek. Ogenschijnlijk, want de setting is New York, jaren ’80, de eigenaar van het antwoordapparaat de homoseksuele kunstenaar David Wojnarowicz en de bellers bezorgde geliefden die polsen naar Davids ex-partner, de zieke fotograaf Peter Hujar. Het klavierspel roept dus niet enkel muziek maar ook teksten en stemmen op – magisch, maar bovenal hartverscheurend. |
|
|
|
| Ode aan een Brugse vrouw |
| Seizoensdenker Fleur Pierets pleit voor inclusie |
| Seizoensdenker Fleur Pierets vroeg het publiek welke (onterecht vergeten) Brugse vrouw een ode verdiende. Met een liefdesbrief aan één uitverkorene wekt ze een boeiende stem weer tot leven en breekt ze in een vurige rede een lans voor een inclusievere wereld. Het publiek hoort de ode voor het eerst als festivalafsluiter, en krijgt de liefdesbetuiging vervolgens mee naar huis (in een ontwerp van Bruggelinge Biem D’hondt), om mee de ‘wedergeboorte’ te verspreiden of wie weet ter inspiratie om zélf een brief neer te pennen aan wie liefde verdient. |
|
|
|
|
